LLITERATU PORTADA
LA CITA: "Ellí onde tea, soi un pedazu del paisaxe de la mio patria" Fatos Arapi
Accesu Rápidu
EDICIÓN 14
01 de xineru de 2008
Xunta d'Escritores Asturianos 2008
Relatos
01 de xineru de 2008
El vieyu
Unviáu por: Ezequiel Cala

 

Sentábase a la sombra la figal, esquivando lus rayus del sol, cuna vara d'ablanu al sou l.lau, la boina sobre la calva ya'l cigarru amarráu a lus l.labius, l.labius enmarcaus pur una l.larga ya blanca barba que cayía sobre'l peitu salpicáu pur un bigote mediu rubiu pula nicotina’l tabacu.

Yera ésti vieyu solteru, triste ya gris, cuna sua roupa teñida en colores de chuvia marrón ya siempre de negras botas. Meláncolicu, perdíu na soledá d'una vida l.larga en días ya curtia n'amores, romances ya sentimientus; el vieyu de las palabras escaecías ya embobadas en grandes l.lecturas consumía l.librus cunus sous piquenus güeyus, azules cumu goutas del cielu, chorosus ya fúmedus pulas finas l.lárinas. Güeyus rápidus de dexaise encantar na l.lectura de novelas d'amor u imaxinábase protagonista. Dalgunus vieyus, amigus del il.lustre paisanu, cuentan que na sou mocedá, cumu bon mozu, namorose d'una muyer más xoven, pero'l diablu cegóuse cun él ya vióu un sobrín casase cun el.la.

Yeran las primeiras horas d'una tarde de primavera ya las amapolas volvían a renacer ente lus suaves pastos u pastiaban las vacas del vieyu. Él seguía ail.lí, sentáu sobre una piedra, cunus píes na yerba, rodeaos pula folgueira. Vixilando'l val.le cumu un nenu, siempre igual, dende lus abrazus de la sua amiga la figal. Paecía suanar, pensar en daqué dulce que viaxaba pulus sous suenus.

Un poucu más acul.lo, u tovía la sua vista podía dibuxar ca fueya del castanu ya'l camín d'Ounón xira faza'l Ríu Narcea, vióu paseando a dous nenus. Nun tendrían más de quince anus. Fixóuse na nena que na sua mocedá ya sedría una fermosa muyer. Dióu una calada profunda'l cigarru, aspiróu forte, cumu si-y fora la vida n'el.lo, enchenóu lus polmones de viciu ya notóu entare'l blancu ya finu fumu del tabacu nel sangre. L.levantóu la vista ya recreóuse na melena negra ya l.lisa de rapacina, moyóuse lus l.labius ya tornóu a dar una calada a la l.libertá.

Carme de pelu negru, carnes blancas ya finus l.labius rosaos, dulces lus tous besus, zrezas de branu. Pensóu nel tou gulor a campu na primavera, en risas suaves cumu las fueyas que caen sobre'l verde pastu ya na l.luz d'aquel.lus güeyus vivus en gris. La tua cintura ente las mias manus ya la tuas l.lárinas compartias nus malus momentos. Carme, el tou pelu negru, el sabor de lus tous l.labios, l.locu ía'l recuerdu, l.locu foi'l sou amor pur ti; vieyu triste ya gris sigióu amando dende la deseperación de saborear el tou golor al caminar cerca de min. Lus tous peitus, las tuas manus, lus tous güeyus, lus tous l.labius. Peschare'l corazón dientru de l.lobu blancu, pur recordar nesa nena, lus tous peitus, las tuas manus, lus tous güeyus ya lus tous l.labius.

El vieyu dexóu de suanar cunus güeyus abiertus, peschóulus l.lentamente deixando escapiar una l.lárina pula mexiya, cayóu-y la colil.la'l suelu ya durmióu pa siempre.


<< Tornar al Entamu << Participar >>



 



La Historia Interminable
11 de setiembre de 2007
Capítulu V
Nicolás V. Bardio

De sutrucu daquién picó a la puerta nun cuartu cercanu. Un ruíu de guah.es llorando y les voces d’una madre rompieron la tranquilidá d’un aire que Carme alendaba ñerviosa. Too paecía tan normal, tan ruino, tan italiano. Pero’l Campillín siguía ehí, na so mente; lo mesmo que l’españíu de...

Lleer más >> << Participar >>

Col sofitu de la Conseyería de Cultura, Comunicación Social y Turismu
© 2004 LLITERATU.com -
  |  Publicidá  |  Condiciones d'Usu  |  Información d'Empresa  |  Contacte con nós  |